Logo zenderstreeknieuws.nl


110 Jaar Excelsior: nog steeds jong, kleurrijk én met een hoog muzikaal niveau, weten Manon Agthoven, Cheramise Leilis en Ruud Rietveld. Zelfs met kleurige kunststof instrumenten (Foto: Lysette Verwegen)
110 Jaar Excelsior: nog steeds jong, kleurrijk én met een hoog muzikaal niveau, weten Manon Agthoven, Cheramise Leilis en Ruud Rietveld. Zelfs met kleurige kunststof instrumenten (Foto: Lysette Verwegen) (Foto: Lysette Verwegen)

Spelen bij 110-jarig Excelsior is cool

IJsselstein - Werd in 2007 het 100-jarig jubileum van Excelsior groots gevierd, met het speciaal geschreven muziekstuk Fulco de Minstreel en een concert, ook het 110-jarig bestaan laat het fanfareorkest niet zomaar voorbijgaan. Behalve activiteiten voor de leden staat op 28 oktober een jubileumconcert in Fulcotheater op het programma.

"Met 'Jubilee night on the town' laten we het beste horen én zien", vertelt voorzitter Ruud Rietveld (49) die al 42 jaar lid is van Excelsior. Hetzelfde geldt partner Manon Agthoven (42) die er heel wat jaartjes op heeft zitten en voor Cheramise Leilis (16) die al 9 jaar lid is. "Veel orkestleden starten jong en vaak spelen er al familieleden in het orkest." Een oom van Rietveld speelde bij Excelsior en Cheramise hoorde de verhalen van haar moeder en een tante. "Ze waren even gestopt maar werden 'herintreders' door mij", lacht ze. Voor kinderen is er zelfs een Color Kids-project, waarbij ze leren spelen op kleurige kunststof instrumenten die een natuurgetrouwe klank hebben, maar goedkoper zijn. "Zo houden we de lessen goedkoop en laagdrempelig en werken we aan toekomstige aanwas voor ons orkest", aldus Rietveld.

Muziek blijkt een 'levenslange verslaving'. "Het is net als fietsen: je verleert het nooit en blijft het doen", aldus Rietveld. "En dat kan ook: ons oudste lid is 82 en al 70 jaar lid. Je bent nooit te oud om muziek te maken en als blazen te lastig wordt, bijvoorbeeld door de leeftijd of een kunstgebit, kun je een ander instrument kiezen." De keuze is vrij, al spelen familietradities vaak een rol. Rietveld speelt trompet, zoals zijn oom, en Cheramise bugel, zoals haar moeder. "Maar vooral omdat we zelf onze instrumenten mooi vinden."

Het stoffige imago van orkesten is al lang achterhaald. "Mijn klasgenoten vinden het cool dat ik in een fanfareorkest speel", aldus Cheramise. En Rietveld vult aan: "We zijn 55 man en vrouw sterk bezig met goed muziek maken: van klassiek tot pop en lichte muziek." Zijn favoriet: "De rockbewerking van de Toccata in D-mineur van Bach. Je weet niet wat je hoort." Voor Cheramise is het de filmmuziek van 'Hoe tem je een draak'. "Gaaf en moeilijk, het zijn de openingsstukken van ons jubileumconcert." Wat muziek voor haar betekent: "Ontspanning, vooral muziek luisteren. Spelen levert wat stress op; als het niet lukt." Maar daar wordt aan gewerkt: "Elke week op woensdag 2,5 uur repetitie en thuis nog zo'n driemaal drie kwartier oefenen." Rietveld haalt dat niet altijd: "Muziek bepaalt mijn leven, net als de organisatie van de fanfare waar ik al 29 jaar bijna dagelijks mee te maken heb." Samen oefenen met partner Manon dan? "Liever niet, want dat zorgt vrij snel voor discussies", lacht hij.

Reageer als eerste
Meer berichten