Logo zenderstreeknieuws.nl


De IJsselsteinse Column

Zeg dat het niet waar is!

"Nee! Zeg dat het niet waar is!", wil ik roepen, maar een brok in mijn keel blokkeert mijn stem. Ik kijk als verlamd naar het bericht in de krant, hopend dat het op een misverstand berust. Maar het staat er ècht: 'College zucht onder UW Samenwerking'. En een dreigende motie van wantrouwen. Met trillende handen veeg ik mijn tranen weg. Ik besef dat het enige tijd zal kosten om deze onheilstijding te verwerken. En inderdaad, ik heb daar wel vijf hele seconden voor nodig. Maar dan wordt mijn aandacht toch weer opgeëist door een andere ramp die ons IJsselstein heeft getroffen. Een ramp die mij ook persoonlijk treft, getuige een blik op mijn voortuin.

Ik bedoel die Buxusmot, die alle frisgroene buxushagen nog steeds doet verworden tot geelbruin verschrompelde ellende. Ik denk aan al die vrijwilligers die met de moed der wanhoop motten, larven en blaadjes liefdevol wegplukken uit de aangetaste buxushagen in de siertuin aan de Walkade. Ik kijk naar de wegkwijnende buxushaag in mijn eigen voortuin, en besef dat ik die liefde niet kan opbrengen. Ik ben het zwarte schaap van een Boskoopse boomkwekersfamilie. Noeste ambachtslieden die de strak in het gelid aangeplante heesters in hun kwekerijen tot ongekende pracht lieten uitgroeien door ze vakkundig te verzorgen èn liefdevol toe te spreken. Die plantenliefde ontbreekt mij volledig. Als ik een plant al zou toespreken blijft het bij een afgemeten "groeien kreng!", of net als Roald Dahl's juffrouw Bulstronk: "Ik háát planten. Mijn ideaal is een tuin zonder planten!".

Kamerplanten vergaat het bij mij niet beter. Ik liet me wel eens verleiden om bij een grote Zweedse meubel- en gehaktballenwinkel een door computergestuurde kas-teelt opgepimpte goudpalm te kopen. In de auto werden de eerste gele puntjes al zichtbaar, en al snel bleek dat de Köttbullar in tomatensaus langer houdbaar bleken dan die rotpalm. Mijn advies aan wanhopige buxusbezitters: gooi die geelbruine troep eruit, gaashekje met klimop erin, en klaar is Kees.
Was alles maar zo gemakkelijk.

Rinus Verweij

Reageer als eerste
Meer berichten