Logo zenderstreeknieuws.nl


De IJsselsteinse Column

Geen smaak

Ik ging ooit in een sombere bui naar een filmvoorstelling in het Fulcotheater. Alleen. De titel weet ik niet meer, maar wàt een prachtig verhaal, en zo ontroerend geacteerd! Het ging over twee geliefden die uit elkaar waren gegroeid, maar na vele jaren de weg naar elkaar terugvonden. Het was zó herkenbaar; al mijn herinneringen en stille dromen kwamen over de volle breedte van het scherm op mij af. De tranen stroomden over mijn wangen toen de geliefden elkaar tenslotte in de armen sloten. Ik verliet het theater met een mix van weemoed en gelukzaligheid.

Iets later las ik een vernietigende recensie van deze film. Er bleef geen spaan van heel. Ik bleek te hebben genoten van een kitscherige keukenmeidenroman. Ik kwam tot de ontluisterende conclusie dat ik geen smaak heb. Als ik ooit stukjes voor een krant zou willen schrijven konden dat maar beter geen recensies zijn. Ik zou mij moeten beperken tot columns, en dan hooguit voor een regionale krant.... Moest ik me dan ook maar niets meer van recensies aantrekken? Ik besloot na enig nadenken tot het tegendeel. Ik zou voor mijzelf slechte recensies als aanbeveling gaan beschouwen. Oók met restaurants.
Het horeca-aanbod in IJsselstein is groot. Als ik met een vriendin uit eten wil gaan, kies ik nu consequent het restaurant met de slechtste recensies op internet. Die worden namelijk vaak in opdracht van jaloerse concurrenten geschreven door beroeps-zuurpruimen. In zo'n restaurant is het meestal lekker rustig, want veel sukkels laten zich door die zuurpruimen afschrikken. En het bedienend personeel loopt zich het vuur voor je uit de sloffen om de reputatieschade zo veel mogelijk te beperken.
Hoe anders gaat het toe in een restaurant dat de hemel in geprezen wordt, waar je weken van tevoren moet reserveren en je in de opeen gedrongen menigte de raarste capriolen moet uithalen om de aandacht van het overbelaste personeel te trekken.Ik ga dus het liefst naar een 'slecht' restaurant. En daarna naar een mooie flut-film.

Rinus Verweij

Reageer als eerste
Meer berichten