Logo zenderstreeknieuws.nl


De IJsselsteinse Column

Wachten voor de kassa

Op Youtube circuleren video's van een zogeheten ´Yeoman Warder´ die in zijn traditionele tuniek toeristen rondleidt in de Londense Tower. Deze krasse veteraan is beroemd en berucht vanwege zijn zwarte humor. Een ouder echtpaar dat de rondleiding vertraagde kreeg het commentaar: "Wij bejaarden beseffen niet hoe weinig tijd we nog maar hebben." Ik moest hieraan denken toen ik in mijn Televisiebaan-buurtsuper voor de kassa moest wachten op een oudere dame.

Ze legde de artikelen uit haar mandje met liefdevolle zorgvuldigheid op de band, alsof ze haar sieraden ging belenen. Ze bleek de bananen niet gewogen te hebben ("die gaan toch per stuk?"), wat de caissière dwong tot een retour-sprintje naar de weegschaal. Van een ander artikel ontbrak de barcode, zodat de prijs na zorgvuldig raadplegen van de prijslijst handmatig werd ingetoetst. De zorgvuldigheid waarmee het mandje was geleegd werd overtroffen door de liefdevolle toewijding waarmee de aankopen in de boodschappentas werden opgeborgen. Pas daarna bedacht de dame dat ze moest afrekenen. Gedurende een angstig ogenblik vreesde ze dat haar portemonnee nog thuis lag, maar een grondige inspectie van haar handtas bracht een geborduurd beursje vol rinkelende muntjes tevoorschijn. "Ik heb het wel gepast hoor, dat is makkelijk voor u." zei de dame monter, terwijl ze hardop tellend haar omvangrijke muntenverzameling uitstalde. Natuurlijk moest de kassabon gecontroleerd worden ("staan de bananen er ook op?"), en na het nauwkeurig uittellen van de koopzegels bleek dat er ook nog een flessenbon moest worden verzilverd. Of ik me ergerde? Ooit beleefde ik het andere uiterste. Een haastige zakenman die zijn lease-Audi op de invalidenplaats dumpte om al telefonerend een pakje sigaretten af te rekenen zonder de caissière een blik waardig te keuren. Ik dacht aan de gemoedelijke dorpskruidenier waar ik vroeger boodschappen deed voor Oma. De houten bakken, de weegschaal, de puntzakken, de gezellige weerpraatjes. Ik rekende af en ging de oude dame met haar tas helpen.

Rinus Verweij

Reageer als eerste
Meer berichten