Logo zenderstreeknieuws.nl


Bep Murk herinnert zich de watersnoodramp van 1953 nog als de dag van gisteren. Als 20 jarige heeft hij met zandzakken de dijk bij Ouderkerk aan den IJssel helpen dichten. De overstroming van de Krimpenerwaard bleef beperkt en de Lopikerwaard bleef gespaard. (Foto: Rinus Verweij)
Bep Murk herinnert zich de watersnoodramp van 1953 nog als de dag van gisteren. Als 20 jarige heeft hij met zandzakken de dijk bij Ouderkerk aan den IJssel helpen dichten. De overstroming van de Krimpenerwaard bleef beperkt en de Lopikerwaard bleef gespaard. (Foto: Rinus Verweij) (Foto: Rinus Verweij)

De watersnoodramp vergeet je nooit

"Ik weet het als de dag van gisteren. Zoiets vergeet je nooit." Aan het woord is Bep Murk (85), op de dag af 65 jaar na de watersnoodramp van 1 februari 1953, waarbij enorme delen van Zuidwest Nederland onder water kwamen te staan door een noodlottige combinatie van noorderstorm én springtij. Het gevaar was ook hier niet ver weg. Bep was er bij.

IJsselstein / Regio - De dijken bezweken, en er waren in meer dan 1.800 doden te betreuren. IJsselsteiner Bep Murk maakte de watersnood van nabij mee toen hij als 20-jarige vrijwilliger meehielp om het gat in de dijk van de Krimpenerwaard bij Ouderkerk aan den IJssel te dichten. De overstroming van de Krimpenerwaard bleef daardoor relatief beperkt, en het werd gevaar voor de aangrenzende Lopikerwaard werd afgewend. Vijftien jaar geleden liet Bep zijn relaas vastleggen in het tijdschrift van de Historische Kring IJsselstein, waarvan hij voorzitter was. "Die zondagmorgen hoorden we door radioberichten al snel dat er een ramp plaatsvond", aldus Bep. "We woonden met onze familie in de Nieuwpoort, onze achterbuurman Ben van Beek werkte bij de radiozender. Hij was ook zendamateur, en had die ochtend een noodkreet ontvangen. Zendamateurs hebben toen een belangrijke rol gespeeld, want veel telefoonlijnen waren door de stormvloed verloren gegaan.''
Er waren dringend zandzakken nodig voor een dijkdoorbraak bij Ouderkerk aan den IJssel, zo werd gemeld. ''Ben aarzelde geen moment en kwam binnen stormen om te vragen of er mannen waren die wilden gaan helpen. Ik en mijn twee jaar jongere broer Joop gingen meteen mee. Ben had via zijn baas een chauffeur met een Amerikaanse legertruck geregeld. Hij wist dat er in de kelder van het radiozendergebouw nog duizenden zandzakken lagen die in de oorlog waren gebruikt. "
De broers hielpen met het inladen van de zakken en vervolgens ging de reis via Gouda naar Ouwerkerk. De rit werd steeds riskanter doordat het water over de weg liep, en Bep en Joop namen plaats op de spatborden om de chauffeur te gidsen. Ze kwamen talloze evacués tegen, die met haastig bijeen geraapte bezittingen het rampgebied waren ontvlucht. Bij een zandhandel werd zand ingeladen, en aan het eind van de middag werd de dijkdoorbraak bereikt. Hier vond een oer-Hollands staaltje heldhaftigheid plaats. Een binnenvaartschip was in het gat afgezonken waardoor de waterstroom werd afgeremd en tientallen vrijwilligers wisten het gat te dichten doordat ze de hele nacht met de loodzware zakken bleven sjouwen. Bep: "We waren helemaal kapot en uitgehongerd toen we met een legertruck thuis werden gebracht. Maar de slachtoffers waren er veel erger aan toe."

Reageer als eerste
Meer berichten

Shopbox