Mijn leven als 17-jarige

Keihard doortrappen

Als - nog steeds - beginnend columnist is het af en toe een zware opgave om op ideeën te komen, iets waarover je wilt gaan schrijven. Toch verzin ik elke week wel weer een onderwerp, in de hoop het dat zowel jou als u aanspreekt. Soms moet je even terug in de tijd.
Ik zit in Utrecht op school en fiets dus dagelijks vanuit IJsselstein veertien kilometer heen en weer veertien kilometer terug. Daarbij fiets ik dus elke dag dezelfde weg, wat best saai is, maar ook makkelijk voor jezelf, zodat je niet al te veel hoeft na te denken over welke kant je op gaat. Die route heb ik inmiddels toch al honderden keren gefietst, dus mij kan niks gebeuren. Maar wat doe je dus als je ineens een melding krijgt op je telefoon dat er op 60 procent je route asbest is vrijgekomen door een brand in Nieuwegein en je maar moet kijken hoe je op school komt. Zoals een tijdje terug gebeurde.
Toen ik dat las, net wakker wordende, zat ik al te mijmeren over hoe ik ooit op school aan zou moeten komen. Eigenwijs als ik was ging ik gewoon dezelfde route fietsen. Ik zou wel zien wat er zou gebeuren. Een groot gedeelte van de route ging het goed, maar toen kwamen we aan bij de splitsing bij de Hornbach, langs de Plettenburgerbaan Wij moesten rechts, maar wat denk je, afgezet natuurlijk. Tien agenten en een kilometer aan afzetlint zorgde ervoor dat ik niet verder kon. Een alternatieve route dan maar, naar links gaan en dan weer een keer links om later weer op dezelfde weg uit te komen. Maar toen we door het tunneltje fietsten bleek ook dat afgezet te zijn. Met nog maar tien minuten te gaan voor de bel, bleef er maar een enkele optie over: fietsen via Houten. Een goede twintig minuten omfietsen en dus dik te laat komen, keihard doortrappen dus. Met veel zweet op ons voorhoofd sjeesden we het schoolplein op, vijf minuten te laat. Niet te laat gemeld, de absentiemevrouw begreep het en wist er al van. Gelukkig was de docent zelf ook te laat. Niet door de asbest, maar door een oer-Hollandse, ouderwetse treinvertraging. Geweldig.

Bram Wijnholt

Meer berichten

Shopbox