Foto:
De duurzaamste column

Gênant duurzaam…

Ik had thuis wat oud textiel verzameld om weg te doen. Heerlijk dat opruimen. De zak met textiel had ik achterop mijn elektrische step meegenomen, om onderweg op de route naar de supermarkt in de textielcontainer te deponeren. In de supermarkt werd ik door een vriendelijke manager aangesproken: "Mevrouw, past u op dat u dit niet verliest?" Ik kijk achterom en zie achterop mijn mandje een halve zak, met een lange sliert textiel van anderhalve meter over de grond slepen, midden op het pad tussen de kaas en vis. Zo gênant!
Ik bedank, met het excuus dat ik het onderweg vergeten ben in de container te doen en frommel snel al het textiel weer van de grond in de zak. Het vriendelijke aanbod van de manager om de zak mee te nemen en weg te gooien sla ik na een korte aarzeling af. Het was een welkom aanbod, want mijn mandje heb ik uiteindelijk nodig voor de boodschappen. Maar textiel in de grote grijze container vind ik toch zonde van het apart inzamelen . "Het is voor de textielcontainer bedoeld", antwoord ik. Zucht, eerlijk zijn en ook eerlijk duurzaam zijn… Nu zit ik met een extra zak tijdens het boodschappen doen én met een overvolle mand na het boodschappen doen. Ik dacht deze gênante situatie 'achter de rug' te hebben en reed naar huis. Voor het Fulco op dat gekke punt waar alles kruist en het fietspad ophoudt zie ik textiel op de grond liggen, onmiskenbaar een kussensloop van 20 jaar geleden die nu echt weg mocht en nog wat andere attributen. Slik… Midden op het plein raap ik de losse spulletjes op en stop het weer terug in de zak. Ik begin me een beetje Klein Duimpje te voelen als ik twee kilometer verderop vlak bij huis de laatste sliert textiel opraap en heel blij was om weer thuis te zijn.

Ivon Vrolijk / klimaatneutraalijsselstein.nl

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden