Foto: Foto:
Mijn leven als 17-jarige

Uitgerekend ik weer

Het plan was er om vorige week een dag bij het televisieprogramma Klokhuis mee te gaan lopen. Dit verliep toch iets anders dan gedacht. Vroeg in de ochtend maakte ik mij klaar om te gaan. Gewoon lekker stevig ontbijten, de basic dingen die je in de ochtend doet. Het plan was om fietsend naar Utrecht Centraal te gaan om de trein te pakken naar Hilversum Mediapark. Bij het fietsgedeelte begon de ellende al. Het had geregend in de nacht en vroeg in de ochtend, maar het was droog toen ik het huis verliet. Alleen had ik de pech toen ik mijn fiets uit de schuur pakte, dat ik de regen alweer hoorde tikken op het dak van de schuur.
Al scheldend rende ik weer naar binnen om mijn regenpak aan te gooien, waardoor ik dus al wat tijd verspeeld had. Met de snelheid van het licht haastte ik mij richting station. Goed nieuws, ik was op tijd. Niet nat van de regen, maar van het zweet. Ik stalde mijn fiets en liep naar het spoor waar ik mijn trein verwachtte. Cancelled. Je wilt niet weten wat er door mij heen ging. Uitgerekend ik weer. Toen ik een verwoede poging deed om voor een nieuwe trein te kijken, kwam het onheilspellende nieuws uit de NS-intercom. Geen treinen tussen Utrecht en Hilversum tot minimaal 11.30 vanwege een blikseminslag. Dit bericht kwam binnen als een mokerslag. Een Engelsman begon tegen mij te praten, Ook hij moest naar het mediapark en vroeg zich af wat te doen. Ikzelf had geen flauw idee. Ik keek naar de alternatieven, die mij heel wat keren overstappen opleverden en veel extra reistijd. Dan maar bellen naar het Klokhuis. Het leek ons allebei verstandiger om het te verzetten, anders kom je daar en is de dag zo goed als om. Hele dikke vette pech, maar het was gewoon even niet anders. Ik kreeg gelukkig een herkansing en die ga ik de volle honderd procent benutten.

Bram Wijnholt

Meer berichten

Shopbox