Foto:
De duurzaamste column

Koorts

Heeft u wel eens koorts? Hoe voelt u zich als de thermometer 38 graden aangeeft? Ik voel me dan beroerd, lamlendig en het enige dat ik doe is in bed liggen in afwachting van betere tijden. Manlief brengt kopjes thee, vraagt me wat ik nodig heb en omringt me met de nodige liefde. Daar moet ik aan denken als ik Climate Planet aan het Jaarbeursplein in Utrecht bezoek. Op een immens grote aardbol wordt een indrukwekkende film vertoond van de geschiedenis van onze planeet.

Onze planeet die 4,5 miljard jaar oud is – een getal met acht nullen – is in slechts enkele tientallen jaren al een ruime graad opgewarmd. De gevolgen zijn merkbaar en raken me diep. Op de smeltende polen verdrinken ijsberen. We hebben hete zomers en ijskoude winters en worden vaker ziek. Extreem weer leidt tot meer aardverschuivingen en de stijgende zeespiegel veroorzaakt meer overstromingen.

Ik krijg hetzelfde paniekgevoel als toen Wubbo Ockels in zijn laatste speech op zijn sterfbed een indringende oproep aan ons deed. Als astronaut heeft hij ervaren dat onze aarde ontzettend kwetsbaar is en dat wij de aarde kunnen redden of vernietigen. Hij zegt dat de meeste mensen zich niet bewust zijn van de gevaren. Hij constateert dat nog niet de helft van onze huizen zonnepanelen heeft, dat nog niet de helft van de auto's elektrisch rijdt en dat nog niet de helft van de industrie gerecyclede grondstoffen gebruikt. Wubbo huilt als hij zegt dat als je echt van iets houdt, je het niet kwijt wilt. Als voorbeeld noemt hij zijn vrouw die hem niet kwijt wil. Hij zegt ook dat iedere bijdrage – hoe klein ook – aan het redden van de aarde ertoe doet. Onze planeet is ziek en heeft verhoging van ruim 1 graad. En wat doen wij?

Marie-José de Zeeuw / klimaatneutraalijsselstein.nl

Meer berichten