Foto: Foto:
Mijn leven als IJsselsteinse jongere

Nog redelijk jong

Mocht u het zijn ontgaan, ik ben even weg geweest, en heb alweer een jaar bijgeschreven aan mijn steeds oplopende leeftijd. Nog even en ik loop met mijn wandelstok richting mijn stoel met uitzicht op een paar schitterende geraniums. Nee hoor, alle gekheid op een stokje, ik ben nog redelijk jong, 18, maar wel volwassen. Dat laatste is mijn ploegje uit Utrecht de laatste tijd niet meer. Het effect van Dick is redelijk uitgewerkt, alsof je drie blikken Redbull in je mik gooit, je twee uur lang alles kan geven, en je daarna als een kaartenhuis in elkaar dondert.

Maar wel volwassen

We verliezen eigenlijk alles nu en het spel is werkelijk beneden peil. Met JP was het iets soortgelijks, iets wat hem de kop heeft gekost. Duizendmaal dank heeft Dick niet bijgetekend, al hoop ik dat de kleine generaal niet in een stille mars de Galgenwaard verlaat. We willen Europa in, dat moge duidelijk zijn. Het liefst zonder de play-offs. Over de grens is het Peter Bosz gelukt een nieuwe club te vinden. Een club met een leuk stadion en een directeur die in 1990 hoogstpersoonlijk door Rijkaard in zijn gezicht werd geroggeld. We hebben het over Bayer Leverkusen, de volgende club die ik ga bezoeken in Duitsland begin maart.
Heerlijk om weer naar het land van het gouden getränk en de braadworsten te gaan, waarbij de voetbalfans van verschillende ploegen in alle gemoedelijkheid passeren. Clubliederen hoor je overal, vlaggen en sjaals, mooie stadions, Duitsland is het walhalla voor menig voetbalsupporter. Dus ben je het, net als ik, soms zat met je eigen ploeg? Pak de auto, paar uurtjes en euro's verder en je staat of in Dortmund of in Gladbach of in Leverkusen. De sfeer is fenomenaal, iets waar we in Nederland nog wel een puntje aan kunnen zuigen. En met het hyper-ultra-aanvallende voetbal van Bosz kan het alleen maar een leuke wedstrijd worden, tegen laagvlieger Freiburg. Ik gok een nulletje of 4 voor Peter. Het is hem gegund.

Bram Wijnholt

Meer berichten