Foto:
Mijn leven als IJsselsteinse jongere

Hondenweer

Wat was het een hondenweer afgelopen week. Die week kon ook niet slechter beginnen, want op maandag constateerde ik, toen ik mijn fiets pakte om weer huiswaarts te gaan, dat ik een lekke band had. Zonder OV of enige dukaten op zak stond ik reddeloos verloren op het schoolplein. Eerst nog gebeld naar huis, waar ik van mijn zus te horen kreeg dat ik een conciërge moest zoeken. Zo gezegd zo gedaan. Hij kon mijn band wel plakken, maar hij had die dag geen tijd. Ik leende 5 euro van hem en ging met de bus. De grootste pech was dat je tegenwoordig enkel kan pinnen in de bus. Gelukkig mocht ik gratis meerijden van Utrecht Lunetten naar Utrecht Centraal. Daar aangekomen slaagde die truc helaas niet, want ik werd direct uit de bus gebonjourd.

Met duffe slogans win je geen stemmen

Gelukkig kon ik een kaartje kopen op het station voor de tram en zodoende had ik alsnog vervoer naar huis. Maar wat was het weer dus om te janken. Met man en macht tegen de wind in trappen is misschien wel een mogelijk nieuwe olympische sport. Soms voelde ik me net een wielrenner die staand fietsend een berg probeerden te trotseren, alleen was het bij mij dan een zielig heuveltje, maar met wel een enorme rukwind. Afgelopen vrijdag ben ik ook nog eens helemaal verregend geraakt, middels niet voorspelde kolossale buien. Hier had Piet Paulusma dus een kleine flater gemaakt. Vandaag mogen we kiezen. Ik heb me er eerlijk gezegd niet goed genoeg in verdiept, ik had eigenlijk de column van collega Rinus even moeten doorlezen. Maar goed, stem vooral wijs. Ik heb mijn voorkeur voor ChristenUnie-SGP vanwege de punten. Andere partijen stonden eveneens in de krant, maar sommige kwamen niet verder dan een duffe slogan. Daar win je geen kiezers mee. Dat roept teveel vragen op. Maar goed, u komt er vast wel uit.

Bram Wijnholt

Meer berichten