Foto: Foto:
De IJsselsteinse Column

Dierenhotel

Een vriendin van mij heeft een kat, en zij komt altijd bij mij op schoot zitten. Let wel: de kat, níet de vriendin. Als die vriendin dat wél zou doen zou ik het trouwens niet in mijn column schrijven, maar dat terzijde.

Katten voelen intuïtief dat ik naast bescheidenheid nog talloze andere goede eigenschappen heb; daarom mogen ze mij graag. Dat geldt ook voor honden. Ik heb wel eens sarcastisch geschreven over honden, maar ik heb geen hekel aan die dieren. Daarom heb ik ook geen hond; ik gun ze een betere baas dan ik ben, met alle aandacht en regelmaat die ze verdienen.

Suites met roomservice en een boudoir voor poezen

Ik ben niet zo zorgzaam. Mijn tuin barst van het onkruid en binnenshuis overleven bij mij alleen nepplanten. Het is daarom opmerkelijk dat mijn kinderen zonder grote problemen zijn opgegroeid, maar dat moet aan hun (van mij geërfde) superieure intelligentie worden toegeschreven. Hoe kwam ik hier nou op? O ja, dierenliefde. Ik hoorde op Radio M Utrecht een nieuw sterk staaltje van zorg voor dieren, die in deze vakantieperiode vaak gebrekkig worden opgevangen of zelfs botweg worden gedumpt. In Kamerik hebben ze nu een vijfsterrendierenhotel! Katten krijgen daar rauwe tonijn voorgeschoteld terwijl ze naar geruststellende video's van spelende kittens kijken. Het blijkt een gat in de markt. Als we in een leegstaand pand in de Utrechtsestraat nu ook eens een luxe dierenhotel vestigen? Helemaal leuk voor katten, zo vlak bij de viswinkel. Luxe suites met roomservice en misschien voor een krolse poes een apart boudoir, waar een viriele kater op haar wacht, die al in de stemming is gekomen door het op een breedbeeldscherm bekijken van video's, waarop te zien is hoe levenslustige kattenparen de tafels van vermenigvuldiging erin stampen. Leuk toch?

Rinus Verweij

Meer berichten