Foto: Foto:
De IJsselsteinse Column

Blij aan het kanaal

Ik zat in de afgelopen zomer graag – al dan niet alleen – aan de oever van het Amsterdam-Rijnkanaal. Picknickmand mee, luie stoel, parasol, flesje wijn en een goed boek. Veel plezier voor weinig geld, en maar tien minuten rijden van huis. Daar kan geen dure vliegvakantie tegenop.


Als ik daar zit word ik al helemaal blij als ik kan zwaaien naar passerende riviercruiseschepen. Die blijheid hangt samen met de wetenschap dat ik niet met zo'n schip mee hoef, al kom ik zo langzamerhand wel in een leeftijdscategorie door wie een riviercruise aantrekkelijk wordt gevonden.

Daar kan geen dure vliegvakantie tegenop

Ik vroeg eens aan een bejaarde ervaringsdeskundige wat zij leuk vond aan de riviercruise die ze had meegemaakt. Was het de gezelligheid? Mensen ontmoeten met de mogelijkheid van seniorenromantiek? Ik heb wel eens naar de tv-hit 'Married at first sight' gekeken en weet daardoor dat op relatiegebied niets te gek is. Schuilt het plezier wellicht in de bingoavondjes, afgewisseld met karaoke en polonaise op het repertoire van Gerard Joling of Dreetje Hazes? Je bord volplempen bij het overvloedige dinerbuffet? Of wordt het genot toch gevonden in adembenemende vergezichten en historische steden met musea en cultureel erfgoed? Haar antwoord was onthutsend: "Ik heb last van incontinentie. Aan boord van zo'n schip heb je een eigen wc bij de hand. Die ouwe troep in musea interesseert me niet."

Zo zie je maar, er is altijd ruimte voor nieuwe inzichten. Ik heb ik eens gelezen dat mijn geliefde kanaal een eeuw geleden door niemand minder is ontworpen dan waterstaatingenieur Anton Mussert, de beruchte leider van de NSB die na de oorlog ter dood werd gebracht wegens collaboratie met de Duitse bezetter. Nooit gedacht dat die man me wel eens blij zou kunnen maken.

Rinus Verweij

Meer berichten