Gouden jubilaris Caecilia - derde van links - tussen de haar jubilerende collega's met oorkondes en EHBO-afgevaardigden. (Foto: Rinus Verweij)
Gouden jubilaris Caecilia - derde van links - tussen de haar jubilerende collega's met oorkondes en EHBO-afgevaardigden. (Foto: Rinus Verweij) (Foto: )

Bijzondere eer voor bijzondere EHBO-vrijwilligers

Er is geen evenement in de stad waar de EHBO niet aanwezig is. Heel gewoon voor het publiek. Maar EHBO'ers zijn gepassioneerde vrijwilligers; sommigen al decennia lang. Deze bijzondere jubilarissen werden vorige week gehuldigd.

IJSSELSTEIN - "Er loopt hier iemand nog wat jaren langer rond dan ik hoor", zo relativeert Caecilia van Zoelen haar 50-jarig jubileum als gediplomeerd EHBO-vrijwilligster. Samen met Toon van der Krift - 45 'dienstjaren' - en de 'veertigers' Barend van Norden, Wilbert Peek en Henk Vermeulen, werd de 71 jaar geleden op Aruba geboren Caecilia van Zoelen tijdens de nieuwjaarsreceptie van de IJsselsteinse EHBO Vereniging door voorzitter Arend Jansen van Jorksveld in het zonnetje gezet. In aanwezigheid van wethouder Bernd Roks en raadslid Sarah Zandstra ontvingen de jubilarissen in het schoolgebouw van 't Kasteel - waar de oefenavonden plaatsvinden - een fraaie oorkonde en werd hen door de wethouder een draaginsigne opgespeld in aanwezigheid van voormalig wethouder Marijke van Beukering, voorzitter van de Nationale Bond voor EHBO.

Caecilia, die in 1968 Aruba voor Nederland verruilde en daar al snel haar Volkswagen-kever rijdende man Jan leerde kennen, heeft vele jaren gewerkt als verzorgster van zieken en bejaarden. "Mooi werk, maar ook vaak zwaar, met slecht geregelde arbeidsomstandigheden. Je moest maar afwachten of je contract werd verlengd, en soms wilde ik zelf ook van een contract af. Het kwam wel voor dat je na een zware nachtdienst ook nog overdag moest invallen", zo herinnert Caecilia zich haar beginjaren in de zorg. Naast de EHBO is ze ook actief voor het Nederlandse Rode Kruis, een combinatie die vanwege de cultuurverschillen tussen beide organisaties niet zo heel vaak voor komt.

Marijke van Beukering geeft toe dat er sprake is van enige versnippering, zowel intern binnen de EHBO-organisatie als extern bij de samenwerking met het Rode Kruis. Samenvoegen of op zijn minst een intensievere samenwerking van de EHBO-bonden is één van haar idealen, evenals een betere samenwerking tussen Rode Kruis en EHBO. "Op landelijk niveau is dat al grotendeels gerealiseerd, maar op regionaal niveau liggen er nog uitdagingen", vertelt ze.

Over de respectabele staat van dienst van het Rode Kruis is overigens geen onenigheid. De professioneel ingerichte evenementenhulppost bij de Avondvierdaagse maakte diepe indruk en Caecilia heeft goede herinneringen aan de opvang van Syrische vluchtelingen in de sporthal IJsseloever, en ook aan de hulpverlening aan evacué's bij de extreem hoge rivierwaterstanden halverwege de jaren '90. Jubilaris Wilbert Peek had vanaf het begin veel profijt van zijn EHBO-diploma. Tijdens bouwwerkzaamheden raakte een collega gewond door een zogeheten schietnagel. "Dan moet je wel weten hoe je een bloeding moet stelpen", aldus Wilbert. "En ik herinner me ook een IJsselsteinloop waarbij iemand hartproblemen kreeg. Dan moet je direct ingrijpen."

Meer berichten