Foto: Foto:
De IJsselsteinse Column

Je begrijpt me niet

Ik heb me meermalen kritisch uitgelaten over de architectuur van de glazen bunker aan de Overtoom, maar als ontmoetingsplek van ons stadje functioneert het uitmuntend. Afgelopen donderdag was ik bij een nogal tamme raadsvergadering, waarbij enkele moties werden ingediend die feitelijk al werden uitgevoerd. Zoals een vrouw die bij manlief bedelt om een koffiezetapparaat terwijl hij net een nieuwe Sekspresso heeft geïnstalleerd. Het Fulco projectteam kwam ook nog aan het woord, met sleutelwoorden als: dialoog, fasering en voortgangsrapportage. Ik moest meteen geeuwen en aan mijn column over draagvlakmanagers terugdenken.

Bij een biertje na een tamme raadsvergadering

Gelukkig hoefde ik alleen de trap af te dalen om een slaapmutsje te gaan drinken in het Fulcotheatercafé. Daar werd ik klaarwakker geschud door een invasie van minstens honderd charmante vrouwen. Die kwamen van de voorstelling 'Mijn man begrijpt me niet'. Kennelijk ligt hier voor de IJsselsteinse mannen nog een mega-uitdaging. Voor mij is dit echter bekend terrein; ik heb 'Mannen komen van Mars, vrouwen van Venus' gelezen. Voorbeeld: als je vrouw baalt van haar baan en met een rothumeur thuiskomt moet je niet met rationele 'ga dan solliciteren'-adviezen komen, maar gewoon een arm om haar schouder slaan, een wit wijntje voor haar inschenken en luisteren. Contact maken met haar emotie, zou een relatietherapeut zeggen. Dit werkt overigens niet altijd. Mijn vriendin Femke is daar te geëmancipeerd voor. Als ik haar te begripvol benader ontploft ze. "O, wat ben je weer invoelend met het emotionele vrouwtje" briest ze dan. "Rot op met die John Gray-routine! Ik ben een mens, met rationele drijfveren. Mijn geslacht is irrelevant." Mooie columntitel: 'Mijn vriendin begrijpt me niet'…

Rinus Verweij

Meer berichten

Dagelijks het laatste nieuws in je mailbox ontvangen?

Aanmelden