Jan en Quirien genieten ondanks alles vanaf hun balkon van het voorjaar en de vogels. "Je ruikt de lente!"
Jan en Quirien genieten ondanks alles vanaf hun balkon van het voorjaar en de vogels. "Je ruikt de lente!" (Foto: Karin Doornbos)

Aan huis gebonden in een flatgebouw

Wat doe je als je binnen moet blijven en in een flat woont zonder tuin? Vanwege de landelijke corona-maatregelen zitten veel mensen noodgedwongen thuis en dat is soms lastig. Het gevoel van opgesloten zijn kan makkelijk toeslaan. Zenderstreeknieuws vroeg een aantal bewoners van de schakelflats in IJsselveld-West naar hun ervaringen. Uiteraard op gepaste afstand.

IJsselstein - Jan (80) en Quirien (78) Klaverstijn wonen in een Focusflat. Dit zijn aangepaste woningen waar mensen met een fysieke handicap in staat gesteld worden om zelfstandig te wonen. Quirien is rolstoelgebonden. Ze kan indien nodig 24 uur per dag een beroep doen op de zorgmedewerkers van de Fokus-unit op steenworp afstand. Jan en Quirien staan nog vol in het leven. Het zijn sociale mensen en actief op diverse gebieden.“Voor de coronacrisis had Jan verschillende vaste activiteiten, zoals aqua-fitness, seniorengym en fysio”, zegt Quirien.
Dat staat nu allemaal stil. Als het goed weer is, dan probeert hij nog wel elke dag een stuk te fietsen. Quirien is vooral actief op de computer. “Dat gaat gewoon door, crisis of niet.” ‘s Zomers fietst ze graag met Jan mee. “Ik kan aan mijn rolstoel een elektrische handbike vastmaken.” Maar ook dat is nu niet aan de orde. Het gevoel dat je niet zomaar meer naar buiten vinden ze vervelend.

Veel bellen

En bezoek van kinderen en kleinkinderen zit er nu natuurlijk niet in. Ze bellen wel veel met elkaar. “Dat is gezelliger dan appen of mailen. Facetimen kunnen we (nog) niet”, lacht ze. Ondanks alles blijven ze optimistisch. “We pluizen de kranten uit en kijken graag naar mooie natuurfilms en reisprogramma’s. “En we kunnen heerlijk achter glas op het balkon zitten en genieten van de voorjaarszon en de vogels. Je hoort en ruikt de lente!”

Niet fijn

Buurvrouw Cobet vindt dit geen fijne tijd. “Ik vind het heel griezelig allemaal.” Ze is 87 jaar en woont nog volledig zelfstandig. Ook bij haar kunnen de kinderen en kleinkinderen nu niet op bezoek komen. De kleinkinderen doen haar boodschappen en zetten die bij haar voor de deur. Ook bezoek van vriendinnen zit er nu even niet in.
De wekelijkse Aanschuiftafel van Pulse in de Sterrenwacht is eveneens vervallen. Voor het avondeten laat ze een kleinschalige maaltijdservice komen. “Gewoon simpel eten: gekookte worteltjes en een gehaktbal. Maar heel erg lekker” lacht ze.
Ze gaat wel een paar keer per dag even naar buiten met haar hond. “Die moet er toch af en toe uit.” Maar zeker ’s avonds is dat nu geen pretje. “Het is buiten helemaal uitgestorven.” Ze hoopt dan ook dat alles snel weer zijn gewone gang kan gaan.

Buren Jan en Quirien maken zich op dit moment geen zorgen dat het coronavirus ook hen zal treffen. “We hopen nog lang te mogen genieten, maar aan de andere kant denken we dat we een heel mooi leven hebben gehad, waar eens een eind aan komt. Je weet nooit wanneer.”

Meer berichten