Foto:
De IJsselsteinse Column

Er is hoop

Sommige mensen laten zich niet door de coronacrisis beïnvloeden. Doorgaans heb ik waardering voor zulke onverstoorbaarheid, maar er zijn uitzonderingen. Je hoefde afgelopen zondag maar even je hoofd buiten de deur te steken om weer overal het gebrul en gejank van motorfietsen te horen; alsof na 80 jaar Hitlers Stuka-duikbommenwerpers opnieuw het luchtruim beheersen. Beperkende maatregelen ten spijt: het motorseizoen is heilig, althans voor het soort pretmotorrijders dat in de lente steevast onder de tegels vandaan komt kruipen om de aanval te openen op wat er nog van de stilte over is.

De ooievaars zijn een symbool van hoop

Met een rivierdijkje meepakken riskeer je een boete, en de TT gaat dit jaar niet door, maar gelukkig kun je nog de machocoureur uithangen op de snelweg. Overigens onderscheid ik deze lieden nadrukkelijk van de échte motorrijders, die ’s winters kou en gladheid trotseren om met bescheiden snelheid en geluidniveau naar hun werk te rijden.

Gelukkig is er nog genoeg waar je wél blij van wordt. De coronapandemie zaait niet alleen dood en verderf. Juist door de gedwongen afstand kunnen mensen gevoelsmatig nader tot elkaar komen, óók binnenshuis. Slechte huwelijken zullen er waarschijnlijk níét door verbeteren, dus naast een toename van sterfgevallen is een groeiend aantal echtscheidingen als gevolg van corona niet onwaarschijnlijk. Maar wellicht is over een maand of negen ook een ander effect merkbaar. In juli 1977 kwam door een langdurige stroomstoring New York volledig tot stilstand, wat resulteerde in een ware geboortegolf. Zoiets is in ons getroffen IJsselstadje ook denkbaar. In dat opzicht is het inmiddels in vol bedrijf genomen ooievaarsnest op het dak van de basiliek een symbool van hoop op betere tijden.

Rinus Verweij 

Meer berichten