Foto:
De IJsselsteinse Column

Herinneringen

  Nieuwsflits

Het Fulcotheater komt regelmatig langs in mijn columns. ‘Ons’ theater is dan ook een onmisbaar instituut in IJsselstein. Wat Fulco is voor ons stadje, is Carré voor Amsterdam en Dorpshuis XXL voor Benschop.
Ik woon al lang genoeg in IJsselstein om nog herinneringen te koesteren aan het oude Fulco aan de Hofstraat: de kleinschalige gezelligheid en de serre met uitzicht op het Kronenburgplantsoen.
Maar ook aan het ‘nieuwe’ theater, intussen al ruim twintig jaren oud, heb ik leuke herinneringen. Jos Brink en Liesbeth List, beide niet meer onder ons, schitterden er in 2003 in de musical Het Hemelbed. Ondanks zure recensies – waar ik altijd lak aan heb – een onvergetelijke belevenis.

Ik ben blij dat ons Fulcotheater weer opkrabbelt

Ook onvergetelijk was mijn ‘aanvaring’ met Mathilde Santingh toen ze in het Fulco optrad. Ik bewonder deze zangeres vanwege haar veelzijdige jazzy stemgeluid, expressie en charme.
Ik zat vrij dicht bij het toneel, maar had toch mijn toneelkijker meegenomen om niets van Santinghs intense gelaatsuitdrukking te missen. Na enkele nummers keek ze naar mij en zei: “Het is niet de bedoeling dat er gefilmd wordt.” Kennelijk zag ze mijn kijker voor een camera aan. Ik hield de kijker omhoog als bewijs van mijn onschuld en flapte eruit: “Omdat u er ook van dichtbij fantastisch uitziet”. Ze bloosde, zei “Sorry” en vervolgde haar programma. Na afloop bood Mathilde haar nieuwste cd te koop aan en voegde eraan toe: “De meneer die ik vals beschuldigde krijgt hem gratis.”
Dit resulteerde in een leuk gesprek en een foto met de flamboyante zangeres én een gesigneerde cd – die ik gewoon betaald heb.
Ik ben blij dat mijn geliefde Fulcotheater nu opkrabbelt.
Hopelijk komt Mathilde ook weer; mijn kijker ligt klaar.

Rinus Verweij

Meer berichten