Foto:
De IJsselsteinse Column

Sokkel

  Nieuwsflits

Het komt regelmatig voor dat gemeentebestuurders van een voetstuk vallen. Zelfs zó regelmatig dat berichten daarover niet eens meer de voorpagina van Zenderstreeknieuws halen en mij nauwelijks nog tot een ironische column kunnen inspireren. 

Maar gemeentebestuurders die óver een voetstuk vallen? Dát is wel even andere koek! Voor alle duidelijkheid: het gaat niet over een voetstuk maar over een sokkel – een soort voetstuk dus, begrijpt u wel. De sokkel des aanstoots bevindt zich op de hoek van de Walkade en de Havenstraat, en is daar een jaar geleden neergezet door Wim van Sijl; een kleurrijke oer-IJsselsteinse kunstenaar met wie ik al menig borrel dronk.

Van parkeerplaats tot sokkel en struikelblok

Wims kleurrijke persoonlijkheid komt ook tot uitdrukking in de voorgevel van de monumentale kolenschuur waar zijn familie al woonde of werkte sinds de Franse revolutie. De gevel is door Wim geel geschilderd, waardoor de Walkade zich 12 maanden per jaar in paassfeer wentelt. De gemeente heeft daar nooit moeilijk over gedaan, maar nu zijn de rapen gaar. Wim exposeert in een pand tegenover zijn kolenschuur en heeft bedongen dat de parkeerplaats die het zicht daarop belemmert plaats mocht maken voor een sokkel waarop kunstwerken kunnen staan. Dit werd toegestaan, op voorwaarde dat er na een jaar zou worden geëvalueerd; mét een enquête onder omwonenden. Merkwaardig: een enquête over één parkeerplek meer of minder. Stel dat de Provincie dat óók zou doen! Dan kwamen ze aan niets anders meer toe en zou de tramlijn pas in de 22e eeuw weer in gebruik worden genomen. De sokkelenquête is inmiddels inzet van een juridisch gevecht tussen Wim en gemeente. De vraagstelling zou vaag zijn, en voorstemmers genegeerd. Ik ga de zaak nauwlettend volgen; altijd leuk voor een column.

de ijsselsteinse column | rinus verweij

Meer berichten