Foto:
De IJsselsteinse Column

Bubbels

  Nieuwsflits

Je moet met je tijd meegaan, zeker als de leeftijd tegen je gaat werken. Als zestiger voel ik mij soms afgedankt; solliciteren is zinloos. Alleen verkopers zijn nog in je geïnteresseerd, in de kennelijke veronderstelling dat je de schaapjes op het droge hebt. 

Ze sturen reclame voor trapliften, scootmobielen, uitvaartverzekeringen en terminale thuiszorg. Gelukkig niet voor viagra; waarschijnlijk hebben ze mij als potentiële klant afgeschreven. Ook de politiek mikt op de seniorengroeimarkt, zie de opkomst van ouderenpartijen, vaak zonder succes, omdat ouder worden niet bindt maar eerder tot conflicten lijdt. Meerdere seniorenpartijen sneuvelden daardoor in een ‘tachtigjarigenoorlog’.

Ik dacht eerst aan Knubbel en Bubbel, de eekhoorntjes

Niets voor mij! Ik vertraag mijn verval door mee te drijven op de stroom van Vernieuwing. Zo sta ik open voor actuele modewoorden. Via sociale media kom ik steeds vaker het woord ‘bubbel’ tegen. Eerst dacht ik aan Knubbel en Bubbel, die eekhoorntjes waar Donald Duck mee overhoop lag, maar na ontdekking van mijn spelfout legde ik de link met bubbelfolie. Daarin verpak je het servies van je overleden oma. Ook fout. Een bubbel is een soort luchtbel. Mensen leven tegenwoordig te veel in bubbels, zo wordt beweerd. Gesloten bubbels beschermen tegen coronabesmetting, maar intussen drijft het neoliberalisme mensen uit elkaar, de samenleving verbubbelt, polariseert en het populisme groeit. Maar dit is niets nieuws. Rond 1970 was de maatschappij nóg meer gepolariseerd. Links en rechts stonden lijnrecht tegenover elkaar. En in de jaren daarvoor: verzuiling alom, ook in IJsselstein. Als protestant ging je naar een protestante slager, want roomse karbonade was oneetbaar. Bubbels waren er vroeger ook, maar heetten anders. Maar ik drink graag bubbels uit een fles, liefst in charmant gezelschap.

Rinus Verweij

Meer berichten