Foto:
De IJsselsteinse Column

Vuilnisbakken

  Nieuwsflits

Geloof het of niet, maar ik heb alwéér bonje met een vriendin. Nee, deze keer eens niet juffrouw GroenLinks. 

Ondanks Femkes explosieve temperament weet ik inmiddels wel een paar veilige kronkelpaadjes te bewandelen door haar politiek-emotionele mijnenveld. Zolang ik zwijg over Donald Trump, Churchill, Zwarte Piet, Jan Pieterszoon Coen, George Floyd, Sylvana Simons, Femke Halsema, populisme, racisme, kolonialisme, de Gouden Koets en nog zo’n zestig andere gevoelige onderwerpen, hebben we het heel gezellig samen.

Met poepzakjes zeulen op zoek naar een afvalbak

Maar nu heb ik de woede gewekt van mijn onlangs beschreven hondenvriendin. Dat ik haar raszuivere ‘johnniewalkerterriër’ een ‘vuilnisbakje’ noemde kon ze nog nét hebben, maar níét mijn steun aan de hondenbelasting vanwege hondenpoep. “Van Fikkie blijft níéts liggen!” wierp ze mij verongelijkt voor de voeten. “Maar ik loop kilometers met poepzakjes te zeulen op zoek naar een vuilnisbak!” Nu volgt afvalverwerking inderdaad een geheel eigen logica. Hoewel ik als brugwachter tijdelijk op de loonlijst stond bij Reiniging Midden Nederland is die logica mij ontgaan. Met het lógo van RMN word ik nog wel dagelijks geconfronteerd; door de opzichtige bedrijfskleding die nog altijd in mijn kast hangt en door de bonte rij kliko’s voor mijn berging. Blauw, groen, grijs, grijs met oranje; keus genoeg. Hoewel ik braaf aan afvalscheiding doe vraag ik mij regelmatig af of op de stadswerf alles niet gewoon in één grote container wordt gegooid. Maar ter zake: ik adviseer het vrouwtje van Fikkie om haar vuilnisbakkie te gaan uitlaten op het perron van één van de vernieuwde sneltramhaltes. De halte Eiteren bijvoorbeeld; daar staan zóveel vuilnisbakken dat uitlaatservice KwikFik daar met een hele roedel volwassen Mastino’s terecht kan.

Rinus Verweij

Meer berichten